ไม่รู้จะเรียกวันไหนดี นับวันแรกไปละกัน

ลงสนามบินก็ตื่นเต้นเลย ตึกมันอนาคตเเบบโบราณๆดี เข้าเมืองง่ายมากแทบไม่มองหน้าไม่ถามไม่กดคีย์บอร์ดใดๆ ปั๊มตราจบ เข้าไปเลยหาทางรอดกันเอาเอง


บ้านพักอยู่แถวปอมปิดูเลย เดินออกมานิดเดียวถึง สะใจมาก แต่วันนี้ยังไม่เข้า มันใกล้มากเอาไว้วันง่อยๆค่อยแวะไปยังได้


ไม่ให้เสียเวลาเลยโยนกระเป๋าแล้วออกเดินไปตึกcinemathequeของfrank gehryต่อ จริงๆไปรถคงเร็วกว่าเยอะ เดินไปซักชั่วโมงนึงได้ แต่อยากเห็นเสกลบ้านเมืองและบรรยากาศเลยเดินดุ่มๆไปเรื่อยๆ

ระหว่างทางเจอมิวเซียมของpicassoเลยเเวะหน่อย โห ดีตั้งแต่โลโก้จรดทางออก สวยเนียนไปหมด



เดินไปจนเห็นตึกจริง ไม่ต้องค้นมาก็รู้ว่าใครทำ 


ด้านในเป็นโรงหนังและมิวเซียมเล็กๆเกี่ยวกับหนัง ไม่ค่อยมีคนหรอกข้างในก็เป็นป้าเซ็งๆเฝ้าอยู่ แต่ว่านั่นแหละ ภาพยนตร์มันเริ่มที่นี่


มีนิทรรศการหนังญี่ปุ่นอยู่ด้วย โธ่ อุตส่าห์ถ่อมาถึงนี่

จบแล้วเดินเข้าห้างและแหล่งช้อปบ้าง

พบว่าฝรั่งเศสเป็นประเทศประหยัด เพราะซื้ออะไรไม่ได้เลย เครื่องเพชร นาฬิกา ของไฮโซมากมายเรียงไปทั้งถนน จะซื้อหนังสือก็เป็นภาษาฝรั่งเศสอีก จบ เดี๋ยวจะกินอย่างเดียวให้หมดงบ 

เจอ collette ร้าน select shop ที่รู้จักมานาน มีงาน christoph niemann พอดี อยากได้หนังสือเลย เดี๋ยวซื้อ

ตลาดแตกคนเยอะเหมือนกัน ซึ่งก็ดีไม่งั้นคงเข้ายาก ไม่ได้จะซื้ออะไรอยู่แล้ว ของญี่ปุ่นนี่เพียบ


ไม่มีที่ไปแล้วเฮือกสุดท้ายเลยลองโฉบไปlouvreมันซะเลย ปิรามิดนี่เคยมาตอนเด็กๆตอนนั้นยังสร้างไม่เสร็จ



เข้ามาก็มึน ของเยอะจัด

เจอโมนาลิซ่าอีกที คนก็ไม่เยอะขนาดนั้น ถ้าจะดูก็ไม่ลำบาก


ถ้าถ่ายอีกด้านกำแพงดูจะเห็นแบบนี้ 

อีกสองชิ้นที่ดังๆใกล้ๆกัน ใหญ่กว่าที่คิดสิบเท่า เออก็ควรจะดังแหละ


ตอนไปดูมีการต้อนคนออกนอกพื้นที่นิดหน่อยเพราะดันมีใครเอาของไปวางแบบน่าสงสัย แต่ก็แป้บเดียวไม่ถึงห้านาทีก็กลับมาปกติ 

หมดวันหมดแรง เดี๋ยวมาใหม่

Advertisements