เดือนที่แล้วว่าจะเตรียมตัวกลับแต่ไปๆมาๆก็ดันได้งานแล้ว
ออฟฟิศเป็นพวกแนวๆฟรีเปเปอร์เพื่อแนะนำร้านไทยสินค้าไทยอะไรทำนองนั้น
ไม่ต้องใช้ทักษะมากเข้าเช้าออกเย็น เหมือนทำงานพิเศษแต่ไม่มีอาหารไทยให้กิน

ยังไม่ได้ทำอะไร อาทิตย์ที่แล้วก็ย้ายออฟฟิศจากเมกุโร่ไปโยโยงิ
กำลังเซ็งๆเก็บขยะอยู่ ท่ามกลางกองขยะที่มั่วสุดๆเพราะมีทั้งธงไทย นางกวัก
ใบปลิวแผ่นพับ คู่มือสอนภาษาไทย ไดเรคตอรี่ร้านอร่อย ข้าวเหนียว (ข้าวเหนียวจริงๆ เพราะเห็นเขาเอามาขายหรือแจกสมาชิกนี่แหละ) ก็มีคนหยิบเอากล่องพลาสติกสีแดง ขึ้นมาถามว่า อันนี้เก็บไว้มั้ยครับ เจ้าของบริษัทก็หันมาบอกไอ้คนนั้นว่า เอาไปสิไม่เอาแล้ว เวลาที่คนญี่ปุ่นจะตอบรับว่าผมก็ไม่เอาเนี่ยมันจะพูดแค่วินาทีเดียว
รอจนหมดวินาทีนั้นไปเราก็สวนไปทันทีว่าอาริกาโต้โกซาอิมัส กูเอา! ไอ้บ้า
นี่มัน olivetti รุ่น valentine หนึ่งเดียวแน่นอนแหงๆ





จากที่เคยเห็นแต่ในครอบแก้วในมิวเซียมกะในหนังสือ
นอกจากจะเป็นของบริษัท olivetti ที่เป็นบริษัทที่อาจารย์ที่ทามะเน้นแล้วเน้นอีก
เอาidentity manual มาให้ดูให้ลอก
(ลอกเลยครับแกบอกบริษัทญี่ปุ่นทุกอันลอกolivetti)
ยังเป็นproductผลงานของ Ettore Sottsass ที่สองเดือนที่แล้วได้ไปเกี่ยวข้องสัมภาษณ์ภรรยาเพื่อนรุ่นเดียวกันกับเขาคุณ shiro kuramata เพราะว่าทั้งคู่มีงานมาแสดงที่ 21_21 เพิ่งได้ศึกษาดูงานกันไป
ก็ได้เอาของในตำนานมาวางตั้งไว้ในห้องแคบๆนี่เฉยเลย (จะว่าได้มาฟรีก็คงไม่ใช่
เพราะยูนบอกว่าต้องขายวิญญาณแลกมันมา 55)

ยังอยู่ในสภาพพิมพ์ได้ หมึกจางๆไปบางตัว กลับไปอยากเอาไปเข้าอู่เช็คสภาพเหมือนกัน
ในยุคนี้ยังมีร้านไหนรับซ่อมพิมพ์ดีดอยู่บ้างไหมนะ