You are currently browsing the monthly archive for พฤศจิกายน 2010.

พอมาถึงเกาะนาโอชิม่าอีกรอบก็เดินเล่นหางานใกล้ๆท่าเรือ
เดินเข้าซอยไปนิดมีโรงอาบน้ำเก่าที่Shinro Ohtake กับ graf เหล่าช่างจากโอซาก้า
มาทำให้เป็นงานศิลปะที่เข้าไปใช้งานได้ด้วย แต่เอาเข้าจริงเห็นแต่คนถ่ายรูปข้างนอกแฮะ


มั่วได้ใจ สมเป็นศิลปินเจ้าแห่งการตัดปะ
ที่ผนังมีปกแมกกาซีนไทยเก่าๆแปะไว้ด้วย



ลุงคนเฝ้าให้อาหารปลาทองด้านหน้า

ตอนกลางคืนก็มีเล่นไฟ

จากที่พัก เดินไปเรื่อยๆจะเป็นโครงการโรงแรมหอศิลปของคุณอันโดะ
ไว้ให้รวยๆจะกลับมาอีก

วิวจากด้านห้องอาหารริมทะเลของโรงแรม

เดินเลาะขึ้นเขาไปไม่ไกล เป็นหอศิลปBenesse House Museum
วิวดีสุดๆ spaceเปิดรับพลังธรรมชาติเต็มที่ ทั้งหาดทรายสายลมแสงดาว
น่าเสียดายที่มันมีเขตโรงแรมสุดไฮโซด้านในที่ทำไว้ให้แขกดูโดยเฉพาะอย่างเดียวด้วย


ผลงานภาพถ่ายแสดงของHiroshi Sugimoto โชว์กลางแจ้งกันไปเลย จะมีอีกรูปนึงแยกไปแปะอยู่ตรงหน้าผา


ด้านในมีงานไฟของBruce Nauman, 100 Live and Die
ตอนดึกๆสวยกว่ากลางวันเพราะห้องนี้ใช้แสงธรรมชาติจากช่องแสงด้านบน


เครื่องดื่มโอลีฟไซเดอร์รสไวน์ ทำใหม่เพื่องานนี้ อร่อยหลายสวยด้วย

ขอคั่นรายการเที่ยวเกาะ

วันนี้คนไทยและญี่ปุ่นนิยมไทยสายศิลปะทุกคนไปรวมตัวกันที่MOT
เพื่อฟังบรรยายจากพี่เจ้ย

เคยได้อ่านหนังสือและดูหนังบ้าง ก็เหมือนหลายๆคน บางอันก็ไม่ได้getอะไรมาก
อาจจะเพราะไม่เคยดูในโรงเลยซักเรื่อง
แต่งานนี้แกมาเล่าที่มาที่ไปของโปรเจคดึกดำบรรพ์
ที่กลายมาเป็นลุงบุญมี ผ่านรูปถ่ายและvideo art
เหมือนได้ดูหนังของแกอีกเรื่องนึงจริงๆ แกพาเราผ่านภาพถ่ายในอีสาน
เรื่องแปลกประหลาดและทุกข์ยากของคนในอดีต เรื่องของสังคมและกิจกรรมตลกๆของวัยรุ่นนาบัว
บวกเข้ากับความcraftและบรรยากาศพิศวงของพี่เจ้ย

ได้ฟังจนจบก็เออ เข้าใจแล้ว คนนี้คือคนของโลกว่ะ
จะมีใครเอาทุกอย่างมารวมกันได้แบบนี้อีก

ภาพถ่ายในงาน ข้างหลังคือลุงบุญมีตัวจริง
หลังจากตรงนี้ไปซักสิบนาทีstaffก็เบรคบอกว่า เอ่อ ขอโทษค่ะ งานนี้ห้ามถ่ายภาพนะคะลืมบอก
ไม่ทันแล้วค่า เขายิงกันไปตลอดชั่วโมงแล้ว ภาพถ่ายแต่ละอันสวยงามพิศวงขนาดนั้น

ได้เข้าไปคุยแล้วขอลายเซ็นต์มาด้วย ดีใจครับที่ได้เจอ

วันนี้ต้องไปเกาะเจ้าปัญหา Inujima เพราะว่าจากท่าเรือทาคามัตสึที่พักอยู่
มันสามารถรับตั๋วเรือได้แค่40คนต่อวัน คนเป็นแสน วันนึงไปได้สี่สิบคน อะไรฟะ
ขนาดตอนไปถามเจ้าหน้าที่ยังถามย้ำกลับมาอีกทีเลยว่าจะเอาจริงเหรอครับมันลำบากนะ
ต้องไปรับบัตรคิวตอนเจ็ดโมงแต่ใครเร็วใครได้ มันเลยมีคนบ้าพลังไปต่อคิวกันก่อน
หกโมงกว่าๆก็รู้แล้วว่าใครอดไป เเล้วข่าวลือคือมันมีคนไปตั้งแต่ตีสาม!
อืมม จะตีสามก็เกินไป เลยเอากลางๆตื่นตีสี่ครึ่งไปถึงตอนตีห้า
ขนาดนั้นก็มีคนมารอก่อนแล้วแก๊งนึง เพราะไอ้ข่าวว่ามีคนมาตั้งแต่ตีสามนี่แหละ
เลยลำบากกันไปหมด เกาะกระหายอ๊าตกันจริงๆ

ขอตัดเข้าเกาะเลย เพราะหลับยาวบนเรือตลอดเหมือนกันก็มาถึงinujima
เกาะที่เดิมเคยเป็นโรงถลุงแร่ ตอนนี้เขาเอามาทำเป็นที่แสดงงานศิลปะ

โดยในเทศกาลนี้ก็มีผลงานใหม่ของkazuyo sejimaมาลง
จนกลายเป็นที่ๆมีผลงานของเธอเยอะที่สุดในโลก (brutus casaบอกมา)
จะเป็นspaceหนึ่งหลังพร้อมหนึ่งผลงานศิลปะคู่กันไป

มาเจอก้อนเเรกเลย




ระหว่างทางเดินไปเจอโรงเตี๊ยม ชุดโต๊ะเก้าอี้หน้าร้านน่ารัก พับเก็บกำแพงได้ด้วย

เจออีกอันนึงเป็นห้องกระจก เสียดายเข้าไม่ได้ โชว์งานอย่างเดียว



อันนี้เป็นเหมือนศาลากลางแจ้ง หลังคาเป็นรูเล็กๆแสงลอดมาเหมือนดาว


หลังนี้ดูอีกด้านเป็นบ้านธรรมดาเลย ต้องยืนอยู่คู่สวนดอกไม้
ผนังด้านซ้ายนั่นคือจอvideoartขนาดใหญ่
เข้าไปมีอีกจอนึงเป็นลูกตาใหญ่ยักษ์

เข้ามาส่วนหลักของเกาะคือ ส่วนโรงถลุงแร่เก่านี่ ข้างในถ่ายภาพไม่ได้ เป็นผลงานinstallation
ของศิลปิน Yukinori Yanagi ที่แต่ละอันสุดยอด ใช้ความเป็นตึกเก่าที่มีประวัติศาสตร์ได้คุ้มค่ามากๆ สมแล้วที่ลงเงินให้คนนี้ทำคนเดียวทั้งเกาะ



กลับมาที่ naoshima เกาะหลักที่เป็นจุดเริ่มของเกาะศิลปะทั้งหมดในแถบนี้ คืนนี้ต้องนอนที่นี่ล่ะ
ที่ท่าเรือคืองานของsanaaอีกแล้วโล่งเรียบเสาบางเหมือนเดิม

หมวดหมู่

คลังเก็บ

Blog Stats

  • 299,437 hits