You are currently browsing the monthly archive for กรกฎาคม 2010.

ไปช่วยงานพี่วิชที่โยโกฮาม่า ร้อนยังกะนรก
ทำเพดานไม้หมุน ยังไม่เสร็จ
ท่าทางจะมาอีกหลายรอบ

เขียนถึงการหางานในญี่ปุ่นซะหน่อย

ทำไมต้องสมัครงานด้วยก็ยังงงๆอยู่ เพราะอยู่เมืองไทยก็ไม่เคยทำ
พวกเขียนจดหมายเรซูเม่ ถ่ายรูปติดบัตร เขียนแบบฟอร์มอะไรนี่
อยู่บ้านเราก็ไหลไปเรื่อยๆมีคนชวนไปทำโน่นนี่ก็อยู่รอดมาได้ มาอยู่ที่นี่ไม่มีอย่างนั้นแล้ว รุ่นพี่ที่จบก็รู้แค่ว่าตอนเรียนมันทำอะไรเป็นงานจบแล้วก็หายหัวกันไปหมดเลย

แล้วถ้าจะหางานเนี่ยที่ญี่ปุ่นเขาจะฟิตกันตั้งแต่ปีสาม ถ้าเรียนโทก็ปีหนึ่ง
มีแผนกจัดหางานเรียบร้อยในมหาลัย ให้ไปปรึกษาและเตรียมตัวต่างๆ
ทั้งวิธีเขียนใบโน่นนี่ เตรียมสัมภาษณ์แล้วก็ข้อมูลบริษัท มีกระทั่งนัดให้คนบริษัทต่างๆมาแนะนำตัว ซึ่ง…จะบ้าเหรอ คนเพิ่งเข้าไปเรียนได้ปีนึงงานเรียนยังจะเอาตัวไม่รอด เวลาคนถามหรือมีแบบฟอร์มอะไรให้กรอก ก็จะตอบไปทันทีว่ากลับบ้านโลดครับ เลยไม่ค่อยได้ยุ่งอะไรกับพวกนั้น เวลาเพื่อนๆยุ่งๆกัน เราก็เที่ยวมั่ง กลับไทยมั่งจนจบมา

ไปๆมาๆก็ได้รู้ว่าจบปริญญาโทแล้วท่านสามารถเปลี่ยนเป็นวีซ่าหางานได้หนึ่งปี!
อะโอเค งั้นก็เดี๋ยวหางานครับ ขอวีซ่าก่อน เหอะเหอะ

ถึงแม้จะอยากเที่ยวไปทั่วญี่ปุ่นมากกว่าแต่มันก็ไม่มีตังเหลือแล้ว ที่เอามาใช้คือทุนที่jassoเขาให้มาตั้งแต่เรียน เพราะฉนั้นก็เลยคิดว่าจะอยู่มันแต่ในโตเกียวนี่แหละจนวีซ่าหมด อ๊าตๆเป็นเด็กเสิร์ฟไปเรื่อยๆแล้วค่อยกลับ แต่ว่ามันว่างมากจนคิดฟุ้งซ่านว่าถ้าทำงานต่อมันซะเลยมันจะเป็นยังไงหว่า เลยลองดูว่าเขาสมัครงานกันยังไงแล้วก็พบว่านี่มันเหมือนสอบเข้าทุกอันเลยชัดๆ มีโจทย์มีระยะเวลาชัดเจนเป๊ะๆ

ที่ผ่านมานี่มีทั้งโจทย์ที่มารู้ตอนหมดเขตแล้ว
น่าเสียดายคือdraftกับnakajima design ของnakajimaนี่พลาดมาสองปีติดต่อกันเพราะตอนแรกว่าจะส่งแต่ไม่ส่งเพราะตัดสินใจกลับดีกว่า พอมาปีนี้ไม่ได้อ่านblogที่แกเเปะประกาศไว้ ผ่านdeadlineมาสามวันเพิ่งจะมาเจอจากการsearchกูเกิ้ลว่า รับสมัครผู้ช่วยดีไซเนอร์ พี่ก็ขึ้นมาซะอย่างนั้นเลย ไม่ไหวเลยเสียดายจริง

บางอันรู้มานานแต่คิดไม่ออกจนหมดเขตไปคาตา คือsun ad
ให้โจทย์มาสองข้อคือจงออกแบบปกหนังสือชีวประวัติของตัวท่านเอง ตั้งชื่อหนังสือเองแล้วทำโลโก้ชื่อหนังสือด้วย กับอีกข้อคือ มีเครื่องดื่มบิวตี้ออกใหม่
จงตั้งชื่อ ออกแบบpackageแล้วทำโฆษณาลงหน้าคู่นิตยสาร คิดอะไรไม่ออกเลยแม้แต่นิดเดียว ชื่อหนังสือยังไม่ได้เลย ก็เลยจบไปแบบเศร้าๆ

แล้วก็ของsano kenjiroที่ไม่มีโจทย์ เพียงส่งพอร์ทแล้วก็เงียบหายไปกับสายลม
เออ มันต้องอย่างนี้สิ ค่อยโล่งหน่อยว่าได้ทำ

อันที่ส่งไปคือของ asyl จงdrawing ของที่ในฐานะกราฟฟิคดีไซเนอร์แล้วมีเสน่ห์ที่สุด โอเค ไม่ต้องคิดมากดี ถึกๆ เลยdrawingตัวขูดส่งไปซะเลย ทำอยู่ห้าวันหกวันเล่นเอาพลาดโอกาสบริษัทอื่นๆไปหมด คิดแล้วยังแค้นใจไม่หายว่าไม่ได้แม้แต่จะลองส่งงานไปให้เค้าดู

สุดท้ายasylก็เมล์มาว่าจะให้เข้าไปสัมภาษณ์
พอไปถึงก็คุยเล่นกันซักพัก ลุงซาโต้นาโอกิใจดีทีเดียว
เอาหนังสือokgotokyoให้ดู แกอยากได้เลยแลกกันไปกับหนังสือที่เขาออกแบบ

ได้ไม่ได้ก็ไม่รู้แต่ถ้าไม่ได้ก็ยังมีของsato takuที่ว่าจะทำงานใหม่ๆส่งไปเลย เพราะมันไม่มีdeadlineแต่ถ้าได้ใครก่อนก็จะปิดรับ

ก็หนุกดีนะ ทำให้ไม่ว่างจนเกินไป เกมpspจอยพังด้วยเลยไม่มีอะไรทำ

จดไว้ไม่ให้ลืมว่าช่วงนี้ของทุกปีมีงานใหญ่
นอกจากเดือนเมษากับตุลาแล้ว ถ้าได้มาช่วงนี้ก็จะมีสองงานนี้โชว์อยู่
คือ graphic design in japan ของjagdaที่ tokyo midtown
และ tokyo art director club ที่ggg
ยังไม่ได้ไปดู แต่ถ้ามาก็หวังว่าจะได้มาทุกปีล่ะนะ
แต่จัดช่วงร้อนมากๆนี่ท่าทางจะเดินทางลำบาก เหนียวตัวไปทั้งวันเลยตอนนี้

หน้างาน graphic design in japan 2010

ปรากฏว่าหลังจากดูเสร็จกำลังจะกลับ มีเกาหลีกลุ่มใหญ่ พุ่งเข้ามาถ่ายรูปจับทึ้งงานพลิกดูกันอย่างเมามัน ทั้งที่เขียนว่าห้ามถ่ายรูปและห้ามจับ มีถ่ายคู่งานชูสองนิ้วด้วย โหย ไม่ไหวเลย เราเลยเนียนพูดเกาหลีเสียงดังอปป้าอุงก้าจินจ้าแล้วก็กดๆๆๆ แล้วรีบเผ่นออกมาอย่างรวดเร็ว ฮ่าฮ่า แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็กำลังเก็บตังซื้อหนังสืออยู่นะครับ ตั้งหมื่นห้าพันเยน กะว่าจะซื้อไว้เป็นที่ระลึกหน่อย





















รวมๆเเล้ว ดูไปก็อยากกลับบ้าน คือรู้สึกเหมือนบอลไทยจะไปบอลโลกยังไงวะอย่างนั้นเลย อะ สู้เขานะทุกท่าน

มีโทรศัพท์ตามตัวไปช่วยจากโอฮาระซัง เขาไปจัดนิทรรศการที่3331 arts chiyoda ที่เคยไปตอนเปิดใหม่ๆแต่ไม่ได้ถ่ายรูปมา อันนั้นก็มีงานopeningไปแล้วแต่รอบนี้เป็นgrand opening ซะงั้น นัดเข้าไปกลางดึกรถไฟเที่ยวสุดท้าย
ก็เจอผู้ช่วยสองสามคนกำลังฝนดินสอกับผนังอยู่ งานนี้เขาทำกับลุงอีกคนนึง
improvise text กันไปเรื่อยเป็นภาษาต่างๆ อันไหนถมดำก็ให้พวกเราเข้าไปถม
ถูกันไปจนเช้า สามคืนรวด (จริงๆคงเขียนกันมาก่อนนานแล้ว เพิ่งจะเรียกเข้าไปช่วย)

วันแรกฝนไปห้าหกช่องแป๊บเดียวก็เช้าแล้วเเยกย้ายกันกลับ ได้รู้ว่าลุงที่ทำด้วยกันเป็นคนออกแบบบุหรี่ H R C ที่เคยซื้อเก็บไว้เมื่อเจ็ดปีที่แล้วนี่เอง น่าเสียดายที่ตอนนี้เลิกผลิตไปแล้ว ได้ที่เขี่ยบุหรี่มาเป็นที่ระลึก

มีต่อ
Read the rest of this entry »

หมวดหมู่

คลังเก็บ

Blog Stats

  • 299,437 hits