ช่วงนี้กำลังยุ่งๆจัดงานยูน ซึ่งเครียดและเหนื่อยใจที่สุดในรอบหลายๆปี สูญเสียพลังชีวิตไปหลายขีด กฏMurphyเป็นยังไงนี่รู้ซึ้งก็คราวนี้ แต่ก็ค่อยๆเสร็จไปทีละเปลาะ

ซึ่งเมื่อวานมีเรื่องดีๆคือมีเหล่าอาจารย์จากจิตรกรรมกับdecภาคประยุกต์
พากันมาเที่ยวที่ทามะกันพร้อมๆกับจัดงานแสดงที่กินซ่า
รอบนี้รุ่นใหญ่โครตๆคืออาจารย์ปรีชา เถาทอง กับอาจารย์พิษณุ ศุภนิมิตร
เรียกว่าเป็นตำนานเดินได้ของศิลปะไทย (จะมีใครไม่รู้จักไหมนี่)มากันทั้งทีมแปดคน ก็เลยติดสอยตามแกไปเจออาจารย์ที่นี่ ซึ่งหนักไปทางภาพพิมพ์
ได้เห็นมิตรภาพสองแก๊งนี้แล้วก็รู้สึกดี ไม่รู้ว่าเขาไปซี้กันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ใครเรียนภาพพิมพ์จิตรกรรมอยู่ มาเรียนต่อที่นี่ติดชัวร์ล้านเปอร์เซนต์

แล้วก็เลยมารู้ว่าอาจารย์ญี่ปุ่นที่สอนworkshop silkscreenที่เพิ่งเข้าไปเรียนทุกวันเสาร์เคยไปจัดงานแสดงที่ศิลปากรมาด้วย นี่จ่ายไปคอร์สละหมื่นเยน สิบอาทิตย์ ทุกอย่างไม่อั้น คุ้มสุดๆ อาทิตย์ที่แล้วแกก็สอนตั้งแต่ขั้นขึงเฟรมเองเลย แมนนวลโครตๆ แต่อุปกรณ์ครบครันจนไม่น่าจะหาซื้อเองได้หมด เรียนเสร็จแล้วจะทำยังไงต่อยังไม่รู้เลย แล้วค่อยว่ากัน

ถ่ายรูปมาเพียบ ขอบ้าดาราหน่อย ยิ่งงานอาจารย์ปรีชานี่เป็นงานที่จำได้มาตั้งแต่เด็กๆเพราะเท่มากๆ แถมไทยด้วย แปลกดีอยู่เมืองไทยไม่ได้คุยกับอาจารย์จากจิตรกรรมเลย อาจารย์ใจดีและฮากันมากๆทุกคน รู้สึกว่าได้พลังกลับคืนมานิดนึง

ยุ่งมากๆเลยไม่มีรูป เดี๋ยวจะตามมาทีหลังละกัน

อ้อ วันพฤหัสนี้เรานัดคุณกอล์ฟที่ชนะuniqloไว้ด้วย
ใครมีคำถามอยากถามอะไรฉลาดๆฝากไว้ได้ครับ แล้วจะไปสัมภาษณ์มาฝาก
เพราะเราเตรียมไว้แต่คำถามโง่ๆตามประสา 555