You are currently browsing the monthly archive for พฤษภาคม 2009.

แจ้งเกิดครั้งแรกในadของsoftbank
น่ารักเป็นเอกฉันท์

เธอชื่อ sakuraba nanami 桜庭ななみ
สดใสปิ๊งปั๊ง เข้าวงการด้วยการประกวด miss magazine
แน่นอนว่าเน้นที่ชุดว่ายน้ำจ้า หากันเอาเอง
แต่ท่าทางเธอเข้าสายหลักได้แล้ว
หลังจากนี้คงไม่ได้เห็นของดีอีกแล้วล่ะ

ที่น่าช็อคคือหนูนานามิเกิดปี1992 นี่โลกเรามีไอดอลที่เกิดปี 92 ได้แล้วเรอะนี่
เมื่อวานไปเดินเล่นbookoff ก็เจออัลบั้มภาพhirosue ryokoขายอยู่150เยน
อืมม

เตรียมเอาไว้อ่านยามกลับไทย ไม่มาอยู่ก็ไม่รู้หรอกนะว่าเวบไหนมันดีจริง

blog ออกแบบชาวญี่ปุ่น
http://jpdesign.org

สอนภาษา อ่านแล้วไฟลุกมาก
เขาบอกว่าไม่ต้องเรียนภาษาญี่ปุ่น แต่จงเป็นคนญี่ปุ่น 55
http://www.alljapaneseallthetime.com

เรื่องบ้าๆบอๆ update ตลอดเวลา
http://www.tokyomango.com/

geekอินเทรนด์
http://www.cscoutjapan.com/

wktokyo
http://www.wktokyo.jp/blog/

แวะแผง
http://community.livejournal.com/jmagazinescans/

บางทีก็ดี บางทีก็ไม่
http://www.spoon-tamago.com/

ใครมีอีก เอามาแลกกัน

tomato

ก็เห็นว่ารองเท้ายี่ห้อนี้นุ่มใส่สบาย ดีต่อสุขภาพ
รับรองโดยวิทยาการแพทย์เยอรมัน
ทนทานแม้จะราคาแพง อะไรอีกล่ะ ฮ่าฮ่า อยากได้นั่นเอง
บ้าดารา ใครจะทำไม ราคาก็เท่าๆกับคู่อื่นๆในร้านนั่นแหละ
แถมมีขายแต่ที่สาขาdaikanyamaด้วย
คิดจะซื้อจะซื้อ ได้แต่ใส่ของปลอมสวนลุมไนท์กัดแล้วกัดอีกอยู่หลายปี
ถ้ายังไม่หมดคงได้ซื้อของจริงใส่ก็คราวนี้ล่ะนะ

เจอจากในblogของคุณ Tota Hasegawa
ญี่ปุ่นหนึ่งเดียวในtomato

arewe01

ถือวิสาสะ เหมาคิดไปเอง
คุณboatมาเจออย่าเพิ่งตกใจครับ พอดีนึกอะไรออก
ไม่มีโจทย์ใกล้ตัวเลยลองเอามาปรับดู

ไอเดียไม่เกี่ยวกับหนัง แต่อยากลองทำlayoutประหลาดๆดู
ออกมาดันเหมือนปกหนังสืออเมริกัน
สีน่ารักๆเหล่านี้มาจากตั๋วกระดาษรถไฟไทยบ้านเรานี่เอง

ได้รู้ว่าบ้านเราก็มีโอตากุรถไฟเหมือนกันนะ
http://www.rotfaithai.com/

Marks_Book_lo

ได้อ่านblogของคุณปิยพงศ์ ภูมิจิตร เรื่องหนังสือเล่มนี้แล้วก็เศร้า

เพราะเราได้จับมาแล้วแท้ๆ เปิดแล้วเปิดอีกอยู่ห้าหกรอบในร้านaoyama book center roppongi ตอนนั้นราคาก็ประมาณสามพันเยนกว่าๆ มันรวมเอาแต่markเลย หน้าละรูป อัดไปเรื่อยจนจบเล่ม ตอนนั้นจนก็ได้แต่ไปยืนท่องเอา ความรู้สึกเหมือนดูไบเบิ้ลอยู่ ลูบๆคลำๆ แต่ก็ไม่ได้ซื้อเพราะกะว่ามีตังจะซื้อทีเดียวขนกลับไทยมาเลย อยู่ที่นี่หนังสือดีไซน์ฝั่งตะวันตกคงไม่น่าต้องรีบซื้อ

แล้วก็ใช้ชีวิตต่อไปซักพัก ก็ลืมไปเลยว่ามันค่อยๆหายไปจากแผงแล้ว

ลองไปเช็ค ล่าสุดที่amazon japan

mark

ที่น่าเจ็บใจกว่าราคาทะยานฟ้านี่คือมันมีแค่พันเล่มเองเหรอนี่ ในเวบpentagramก็เขียนไว้แท้ๆ เป็นบทเรียนจริงๆว่าหนังสือที่พิมพ์น้อยตอนแรกมันก็ไม่ได้ขายแพงนี่หว่า แล้วที่เห็นในabcก็มีเป็นตั้งเลย อย่างที่อาจารย์ยามาโมโต้แนะนำไว้ในการสอนคาบแรก ว่าหนังสือที่ห้องสมุดมหาลัยน่ะมีเยอะ แต่ว่าหนังสือน่ะเป็นของที่ต้องซื้อนะ ถ้าได้เจอหนังสือดีๆน่ะซื้อไปเลย เพราะมันเหมือนการได้เจอคนที่ใช่ ซึ่งบางทีนั่นอาจจะเป็นการพบกันครั้งเดียวในชีวิตก็ได้ รู้ซึ้งเลยก็วันนี้ล่ะ

hari
ของเล่นใหม่ที่ลักลั่นย้อนแย้ง น้องเม่นน้อยจาก Superheadz
มันคือกล้องดิจิตัลคุณภาพบัดซบ สองล้านพิกเซล
ถ่ายใหญ่สุดได้ 1600 x 1400
หน้าจอตอนถ่ายก็ไม่มีpreview ถ่ายเสร็จก็ต้องรอกว่าจะขึ้นภาพให้ดู
วิดิโอก็ถ่ายได้แค่ 25 fps และปรับอะไรไม่ได้เลย
บอดี้ก็เป็นพลาสติกก๋องแก๋ง ผลิตจากจีน
ตัวกล้องในเวบนี่ดูดีกว่าของจริงสิบเท่า เก็บงานแย่สุดๆยังกะของแถมธนาคาร
ราคาตั้งหมื่นห้าพันเยน

ที่น่าตกใจคือ ทั้งหมดนี่แหละคือข้อดีของมัน
สำหรับคนที่ต้องการความง่อยแบบดิจิตัล
โลกนี้เป็นอะไรไปแล้ว ว่าจะไม่มีอะไรทำให้อยากซื้อกล้องแล้วนะ

http://www.superheadz.com/digitalharinezumi/

hari2

โปรโมชั่นของ Terminator 4 กับ au ที่ชิบุย่า
เห็นแล้วก็ยืนจุกอยู่กลางสี่แยก
layout ง่ายและงามขนาด มันคิดได้ไง
ดูแล้วน่าจะเป็นงาน sanoken mr.designขาประจำ

t4

วันนี้คุยกับคนเฝ้าแกลลอรี่speak for ถึงได้รู้ว่ามันมีกลุ่มคนญี่ปุ่นที่คลั่งผักชีอยู่ ขนาดมีร้านที่ชื่อผักชีhouse เมนูจะมีผักชีเป็นส่วนประกอบหลัก ผักชีซุป สลัดผักชี ปอเปี๊ยะสดใส้ผักชี สปาเก๊ตตี้ผักชี มีกระทั่งเหล้าผักชี

เข้าไปในเวบร้าน
http://paxihouse.com/tokyo/
ก็มีโฆษณาหนังสือ pak pak paxi
คำโปรยได้ใจ

เจ๋งจริงๆคนญี่ปุ่น ร้านก็น่านั่งดีนะ
เมืองไทยน่าจะมีมั่งนะ ผักออกจะเยอะแยะ

ตอนเช้าไปไทยเฟสติวัลที่สวนโยโยงิมาแป๊บนึง ซึ่งไม่ควรไปเลย อยากกินเปล่าๆ คนเยอะมาก โคจิว่าน่าจะเป็นงานที่คนไปเยอะที่สุดอันดับต้นๆเลย เพราะทั้งถูกทั้งอร่อย ไปเดินๆดูก็รู้สึกว่าเป็นอย่างเดียวที่ภูมิใจกับประเทศเราได้ไม่แพ้ใครจริงๆ
เจริญแล้วไง อาหารอร่อยกว่าเฟ้ย

yoyogi

วันนี้เห็นชาวไทยคู่นึงเดินถือ ok go tokyo อยู่ที่daikanyamaด้วย
แอบดีใจ แต่ไม่กล้าทัก 555

บรรยากาศดี

คนอุตส่าห์มากันเยอะแยะ

เจอเพื่อนใหม่ๆ

เหนื่อยโครต

จบรึยังหว่า

yoon

อาจารย์ Akiyama กำลังดู ok go tokyo

yoon2
yoon3

来てくれてありがとうございます。
これからはやすみですよ。

ติดงานขึ้นผนังจริงๆที่speak for gallery
มีเซียนจากบริษัทชื่อframemanมาติดตั้งให้ โปรมากๆ
งานรวมๆดูดีกว่าที่คิดเยอะเลย
แต่ปัญหาก็ยังไม่หมด เริ่มจะชินแล้วว่าเดี๋ยวอีกชั่วโมงข้างหน้ามันต้องมีอะไรซวยๆตามมาแน่ๆ นี่กินข้าววันละมื้อมากี่วันแล้วไม่รู้เน่ีย มันดีว่ะ

วันนี้เจอคุณกอล์ฟและคุณไกร
ซึ่งบ้านอยู่ไดกันยาม่าพอดี สัมภาษณ์กันไปมา ปรากฏว่ารู้จักกันไปหมดเลย
คุยสนุกมากๆ คิดว่าเดี๋ยวเอาลงหนังสือซักสองเล่มแล้วจะถอดเทปมาลงblogทีหลังละกันนะ น่าจะมีคนได้อ่านเยอะๆ จริงๆอยากเอาลงเป็นpodcastเลยด้วยแต่ off the record จะเยอะเกิน 55

ขอบคุณอีกทีนะครับ

หมวดหมู่

คลังเก็บ

Blog Stats

  • 300,266 hits