You are currently browsing the monthly archive for พฤศจิกายน 2008.

ช่วยประชาสัมพันธ์

Design (Alone) Cannot Change (Everything)
A Poster Exhibition, curated by Santi Lawrachawee
10 Thai Graphic Designers and 10 Design Students

ad1

http://designalone.blogspot.com/

งานเปิดมีวันที่ 1 นี้ ใครว่างลองไปชม เราก็ยังไม่เห็นของจริงเหมือนกัน
โจทย์ยากเหลือหลาย คิดกันแปดตลบ
งานนี้มีลุ้นอายเด็กกันเลยทีเดียว ฮ่าฮ่า
แต่เพราะงานนี้ทำให้มีเวลาได้ออกจากหน้าจอไปใกล้ชิดธรรมชาติแถวๆมหาลัย

camp

เจอวิวแบบนี้เข้าไป จะเอาอะไรอีก

ขอบคุณพี่สันติ มา ณ ที่นี้ด้วยครับ
ท่าทางจะเหนื่อย

สองสามเดือนก่อนได้ไปดูงานแสดงของหวานประจำปีของญี่ปุ่นมา
จำรายละเอียดไม่ค่อยได้ ไปแบบง่วงๆ
รู้แต่ว่าเป็นเป้าหมายของบรรดานักทำขนมจากทุกสารทิศ คนที่ร้านยูนก็ส่ง
เห็นว่าอดหลับอดนอนซุ่มทำกันเป็นอาทิตย์ๆเลยเชียว
เพราะถ้าได้รางวัลอะไรขึ้นมาก็อาจจะได้แจ้งเกิดในวงการ

แต่พอไปดูแล้วผิดหวังนิดหน่อย เพราะงานค่อนข้างอัดมั่วเลยทีเดียว
95% บ้าพลังกันแปลกๆ

o10

แต่อันที่ชอบก็พอมีอยู่บ้าง เลยเอามาให้ดู
o3
o4
o7
o6
o5o8o9

มีพลังควรใช้ให้ถูกทาง

– เดินทางมาได้อย่างเฉียดฉิวกลับมาจากกรุงเทพคืนวันจันทร์ หลังจากการบุกดอนเมือง
ตอนนั่งรถไปต้องขึ้นทางด่วนเพื่อหลบม็อบ มีเจ้าหน้าที่ไปกั้นเลนซ้ายสุดไว้
สงสัยจะกันไม่ให้คนโยนระเบิดลงไป พอกลับมาวันนึงก็ได้ข่าวการยึดสุวรรณภูมิ

– ที่มหาลัยก็มีคุยกันบ้าง คนญี่ปุ่นก็พอเข้าใจว่ามีประท้วง แต่ไม่รู้ประท้วงอะไร ทำไมเต็มไปด้วยสีเหลือง เลยบอกว่ายังมีสีแดงอีกแก๊ง สองสีนี้ทะเลาะกัน

– ที่ฮาคือเกาหลี ไม่รู้เรื่องอะไรเหมือนเดิม
ถามว่ามีสงครามกับพม่าเหรอ ตอบไปว่าคนไทยกะคนไทย อืมม

– เศรษฐกิจเป็นไงไม่แน่ใจ แต่ขากลับเอาเงินบาทไปแลกเยน พุ่งไป 37 บาท จ๊าก

– ติดตามข่าวจากเมืองไทยไม่ค่อยได้ clipนี้เห็นภาพสุด
ได้อารมณ์ตื่นเต้นระทึกขวัญหดหู่สิ้นหวังสับสนวุ่นวายมีควันไฟเป็นbackground
ตอนจบคนถ่ายซ้อนมอเตอร์ไซค์หนี แถมเป็น long take ยังกะเรื่อง children of men

– แต่เราก็รู้ว่ามันก็อย่างนี้แหละ สองวันก่อนที่สยามยังเห็นม็อบเด็กๆไปกรี๊ดบอยแบนด์เกาหลีอยู่
ได้เข้าไปดู centerpoint 2 ที่กำลังก่อสร้าง สวยด้วย ชอบ

เอาเป็นว่าตัวใครตัวมัน ใครไปก็ระวังตัวละกัน

วันนี้คุณ Kaoru Kasai เจ้าแห่งงานเนียนมาบรรยาย นึกว่าจะมาพูดถึงการทำงานกับน้องๆในโฆษณาเนียนๆทั้งหลาย

แต่เพราะหัวข้อวันนี้คืออนิเมชั่นกับงานโฆษณา เขาเลยเล่าเฉพาะแต่งานที่ทำกับศิลปินอิตาลี Gianluigi Toccafondo ในงานโฆษณาของ United arrows แกเล่าว่าที่ได้ทำงานนี้เพราะว่าเป็นคนที่่ห่างไกลแฟชั่นที่สุดในวงการ หลังจากที่ได้เห็นงานของตา Toccafondo ในนิทรรศการนึง ผ่านไปสามปี พอตกลงลงรับทำart direction ให้กับ United arrows เลยนึกว่าอยากได้visual แบบนี้มาใช้ ไม่มีทางอื่นเลยต้องลงทุนไปคุยงานกันถึงอิตาลี แล้วก็กลายเป็นแคมเปญต่อเนื่องมาตลอด ก็เล่าไปเรื่อยๆ หลายสิบเวอร์ชั่น ทั้ง print ทั้ง vdo เบื้องหลังคอนเซปต์ต่างๆ บางชิ้นงานไม่รอดบอกลูกค้าไม่เอาให้แก้ใหม่ก็เอามาโชว์ทั้งก่อนแก้หลังแก้ ตลกดี

ที่ชอบคือตอนที่บรรยายถึงใครก็จะมีหน้าคนๆนั้นโผล่ขึ้นมาตลอด เรียกว่าเป็น art director แบบถ่อมตัว บางทีเวลาฟังบรรยายใครเล่าถึงงานเนี่ยก็ส่วนใหญ่ก็จะเล่าเรื่องที่ตัวเองทำ แต่นี่คือเล่าเรื่องที่คนอื่นทำ เรื่องราวตอนที่ไปขอให้คนอื่นช่วย แล้วมันเยอะมากๆ ฝ่ายนู้นฝ่ายนี้ ขึ้นมาหลายหน้าที่จนแทบเกิดคำถามว่า แล้วลุงทำอะไรฟะเนี่ย แต่ว่าถ้าไม่มี art director มันก็จะไม่มีงานนั้นเกิดขึ้นมาสินะ

งานคุณ Gianluigi Toccafondo

อีกชื่อนึงที่โผล่ขึ้นมาคือ Toshio Nakagawa คนทำเพลงคู่บุญ โครตตตตเก่งเลย เราว่าที่งานมันชัดเจนคุยกันง่ายเพราะไอ้คนนี้นี่แหละ ฟังเวอร์ชั่นแรกเปียโนตัวเดียวก็อยู่แล้ว ยังแตกออกไปได้อีกหลายสิบเวอร์ชั่น ชอบสุดๆ เดี๋ยวจะไปหาcdมาฟัง คิดว่าเพลงเนียนๆในโฆษณาลุงkasaiทั้งหมดคงเป็นงานของคนๆนี้

ผลงานชุดสาวน้อยของคุณลุง Kasai ฮือฮือ


ยังไงงานgraphic design แบบเพียวๆนี่ลุงเขาก็เทพสุดๆจริงๆ
นี่งานจากใน idea อยากได้เก็บไว้แฮะ

ช่วงสองปีมานี่ หลังจาก attention please แล้วก็มีหนังละครเกี่ยวกับสายการบินออกมาเรื่อยๆ
ซึ่งก็ไม่เห็นมีเรื่องไหนน่าจะสนุกเท่าซักกะเรื่อง
เรื่องนี้ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะมันมีcopyโฆษณาไว้แต่แรกว่า
จาก Shinobu Yaguchi ผู้กำกับ waterboys และ swing girls โอ้ อยากดูขึ้นมาทันที

happyflight
http://www.happyflight.jp/

ตอนอายะก็JAL มาเรื่องนี้เป็น ANA อัดแผนการตลาดฟาดฟันกันน่าดู
บ้านเรามีแต่สงครามนางฟ้า ฮ่าฮ่า การบินไทยสู้ๆ

จบไปยี่สิบปีแล้ว เมื่อวานมาเลคเชอร์โชว์งาน
ไม่มีอะไรมากไปกว่าในเวบ http://hiroshitanabe.com
เขาก็บ่นว่าชอบเห็นงานโดนเอาไปสกรีนเสื้อขาย เออ อันนี้จริง
ไปเดินที่ไหนก็เห็น

hiroshi

รูปนี้บอกว่าเขียนเท่าไหร่ลูกค้าก็บอกว่าขนตายังยาวไม่พอซะที
เขียนสามสี่รอบ มันเลยยาวไปเรื่อยๆ พุ่งขึ้นฟ้าไปเลย

มีเวลาจำกัดจึงทำให้ได้สัมผัสเทศกาลประจำปีของมหาลัยได้แป๊บเดียว
นึกว่าจะโหดดิบเถื่อนเหมือนงานgift แต่จริงๆแล้วchillมากๆ
บรรยากาศเรทPG คุณย่าคุณยายพาลูกหลานเด็กแดงมาเดินเล่น
ตามบู๊ตก็มีแต่น้องๆหนูๆsoftๆ มาแสดงงานตามตึกเรียน
แถมยังได้หยุดเรียนอีกเป็นอาทิตย์ อืมม ดีดี ชอบ

หมวดหมู่

คลังเก็บ

Blog Stats

  • 300,266 hits