ผ่านการบรรยายไปสองคนแล้ว วันนี้ไปฟังตาซาโต้ขาประจำมา
รู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง แต่ที่จับใจความการดำเนิน”กิจกรรม”ทางการออกแบบเขาแล้วก็โอ้โฮ
นี่ล่ะหนออ๊าตไดเรคเตอร์ พี่แกบอกว่าพอเริ่มหลุดออกจากกระดาษ
แกก็เข้าไป direct อะไรได้มากมายอย่างที่ไม่คิดว่าจะได้ทำ
ทั้งออกแบบมือถือ ที่เข้าไปทำโดยถือเอาการcommunicateเป็นที่ตั้ง
ไม่ได้รู้เรื่องโปรดักต์อะไรเลย
ออกแบบโรงเรียนอนุบาลfuji ที่ไปdirectตัวarchitectอีกทีนึง
ชอบที่ออกแบบใบเเจ้งขออภัยความไม่สะดวกเวลาจะสร้างตึกในชุมชน ปกติมันจะเป็นเอสี่ธรรมดา
เขาก็ทำเป็นโปสเตอร์เล่าconceptโฆษณาไปเลยในตัว

พอเป็นheadของทั้งระบบแบบนี้ จะทำอะไรมันก็ดูสนุกไปหมด
ถึงขนาดตอนที่อยากทำร้านUT พอเจ้าของถามว่าอยากทำที่ไหน
พี่แกขอร้านเก่าตรงฮาราจูกุเลย ลูกค้าก็ใจป้ำยกให้ซะงั้น

นอกจากออกแบบแล้วสิ่งที่เขาทำเป็นประจำก็คือการเขียน
แล้วมันยังทำให้ชีวิตขยายขอบเขตไปอีก
เพราะว่าไม่ได้เขียนเรื่องออกแบบอย่างเดียว
หลักๆตอนนี้มีสี่ห้าคอลัมน์
-คอลัมน์คุยกะคนที่ตัวเองสนใจ ทำให้connectionเพิ่มขึ้น บางทีคุยเสร็จก็ขอให้มาทำเสื้อให้UT
-คอลัมน์แนะนำหนังสือ เพราะไม่ค่อยมีเวลาอ่านหนังสือ จะได้บังคับตัวเองให้อ่าน
-คอลัมน์คุยเรื่องart directionในนสพธุรกิจ เขาก็ว่าอย่างพวกเราไม่อ่านแน่ๆ แต่ว่าถ้าให้พวกเสี่ยๆได้รู้เรื่องพวกนี้มันจะเป็นประโยชน์กับวงการมาก
-คอลัมน์เรื่องดีไซน์ก็จะไปเขียนให้กับหนังสือที่ไม่ใช่แนว ไม่วัยรุ่นจ๋าๆอย่างpopeyeก็หนังสือลุง40upอย่างBrio ไปเลย เพราะจะทำให้คนไม่ได้สนใจเข้าใจมากขึ้น

อาจารย์ที่คุมบรรยายคืออ.นากาจิม่า วันนี้ลงทุนใส่เสื้อที่ได้รางวัลUTไว้ข้างในแล้วก็แนะนำเด็กที่ได้ให้ขึ้นไปบนเวที
ซาโต้แกออกตัวใหญ่ว่าไม่รู้จักกันมาก่อน ดูงานนึกว่าเป็นคนยุโรป ส่วนตังสามล้านเยนนั้น หนูนั่นก็ว่าตอนนี้ยังคิดเรื่องใช้ไม่ออกค่ะ ปีหน้าส่งกันอีกละกันนะ