หิวสุดโครต ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันแบบนี้ ตื่นเก้าโมงเช้า
กว่าจะได้กินข้าวเช้าปาไปสามทุ่ม!!

ต้องตื่นเช้าเพื่อไปเอาใบอนุญาติทำงานพิเศษ
แล้วก็ต้องแจ้นเข้าห้องเรียนไปตอนบ่ายโมง เรียนๆอยู่
ก็ต้องแจ้นไปฟังเลคเชอร์ มีคนจากRCAมาบรรยายให้ภาคproduct
ชื่อคุณTom Barker
ก็เป็นแนวผสานเทคโนโลยีกับการออกแบบ
ชอบไปรับจ๊อบให้สาขาอื่นๆ อย่างzaha hadid,hussein chalayan
London Eye ก็คนนี้แหละที่ไปทำกระเช้าให้
ตอนนี้เขาทำproject go globalเที่ยวไปจัดworkshopที่โน่นที่นี่
มีเมืองไทยด้วย รู้สึกว่าจะไปเชียงใหม่ ญี่ปุ่นเห็นงานตะกร้าผลไม้จากขาไก่แล้วก็อึ้งกันไป

ฟังบรรยายอย่างรื่นหูมากๆ สะใจ ไม่ได้ยินสำเนียงอังกฤษมานาน
พอหลังบรรยายเขาก็มาบิวต์ประมาณว่าเรียนจบแล้วจงทำบริษัทของตัวเองกันเถิด
แล้วก็ถามว่าใครมีความฝันอยากทำproductแบรนด์ของตัวเอง
ในห้องนั้นไม่มีใครยกมือว่าอยากตั้งเองเลยซักคน
ทั้งหมดเลือกที่จะเข้าไปทำงานในบริษัท
ฝรั่งหน้าเสียไปนิด บอกว่า เขาเข้าใจว่าที่ญี่ปุ่นมันลำบาก แต่ว่า
“Please try and fail ….and try again and fail better”
เพราะถ้าไปถามแถวๆยุโรปหรือเอเชีย(คงจะเป็นบ้านเรา)เขาว่ากว่า40%เลือกที่จะทำอะไรเอง
ตอนนี้28%ของธุรกิจในlondonเขาก็ว่าเกิดจากบัณฑิตจบใหม่ที่ทำอะไรของตัวเองนี่แหละ

จบไปตอนสี่โมงครึ่ง
ต่อด้วย taku satoh มาบรรยายให้กับภาค information design
เรื่อง “delicious information”
คนแน่นล้นฮอลล์ นั่งกันเต็มทางเดิน ประมาณงานเดี่ยวโน้สอุดมเลยเชียว
คราวนี้หูดับ ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ว่าฮากันเป็นระยะ แกพูดจาล่กๆ
แต่งานดีระยับ ก็เล่าถึงlotteที่เป็นเพนกวิน งานขวดนมoishii
เขาว่าไม่ว่าอะไรถ้าคิดแล้วมันก็เป็นinformationที่ต้องการcommunicateทั้งนั้น
ไม่ว่าจะเป็นfont สี กระดาษ แม้แต่ราคา ก็คือการสื่่อสารอะไรบางอย่างออกไป
หรือแม้แต่การไม่สื่อสารอะไรเลย เวลาที่ทุกคนตะโกนแข่งกันหมด
ถ้าไม่ตะโกนเสียงดังมากที่สุด ก็ทำตัวให้เงียบสงัดมากๆมันก็เด่นได้เหมือนกัน
เนื้อหาเดียวกับตอนที่มาTCDCก็เลยรู้เรื่องหน่อย มีเพิ่มมาแค่ที่ทำwaterให้21_21
ช่วงคำถามฮามาก เด็กมันก็ถามอะไรไม่รู้
คนนึงถามว่าบทบาทของดีไซเนอร์คืออะไร แกบอกว่า ตอนนี้ยังไม่ต้องคิดก็ได้นะ
คือเวลาทำงานเนี่ยก็แค่สิ่งที่ควรทำ แล้วก็ไม่ทำสิ่งที่ไม่ควรทำ แค่นั้นเอง ง่ายๆ
อีกคนถามทิ้งท้ายว่าอะไรคือสิ่งสำคัญในชีวิต (เหมือนถามว่าชีวิตคืออะไรเลยว่ะ)
คำตอบแกขอเปลี่ยนเป็นสิ่งที่ชอบแทน คือการเล่นเซิร์ฟ ฮ่าฮ่า
แต่ก็เสริมว่า มันคือการเรียนรู้ที่จะผสานตัวเข้ากับธรรมชาติและรู้ขีดจำกัดของตัวเองเวลาอยู่ในทะเล
เป็นดีไซเนอร์แนวเซ็น

แต่ว่าทั้งหมดนี้ไม่ทำให้ท้องอิ่มเลยแม้แต่น้อย แล้วเสือกมาวันเดียวกัน หิววววววววว
จนพบความจริงว่าโอโตยะแถวบ้านปิดห้าทุ่ม สุดยอด
คราวนี้หิวไรดึกๆก็ออกไปกินได้แล้ว