ช่วงนี้เรียนแบ่งสมองเป็นสองซีกมากๆ ซึ่งสุดโต่งทั้งสองวิชา
วันศุกร์เรียนโฆษณา ต้องไปเรียนรวมกับปีสาม
โฆษณานี่ลงเรียนมาเดือนกว่า รู้สึกเหมือนกำลังเรียนการตลาด
เป็นแนวกลยุทธ์ล้วนๆ งานที่ส่งกันก็ยังไม่ใช่งานดีไซน์แต่เป็นตารางชีวิตของกลุ่มเป้าหมาย
ไม่ใช่แค่ว่าใช้ฟอนต์อะไร จะพูดยังไง อายุเท่าไหร่ ตื่นกี่โมง นอนกี่โมง
ขึ้นรถไฟแบบไหน ต่อสถานีอะไร กินข้าวกับใคร อ่านหนังสือเล่มไหน
รวมทั้งเจาะข้อมูลของคู่แข่งอย่างน้อยอีกสามเจ้า
เช่นถ้าทำให้mos burgerก็ต้องรู้เวลาเฉลี่ยที่คนเข้าไปนั่งในแมคโดนัลด์
ถ้าไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้อย่างถ่องแท้ ทำอะไรไปสวยแค่ไหนก็เปลืองตัง
ยิงไม่โดนเป้าประมาณนั้น ก็เออ ตั้งใจดี เป็นแค่เด็กปีสามเอง
จริงๆก็เป็นเรื่องปกติสำหรับเอเจนซี่โฆษณาล่ะนะ
แต่ว่ารู้สึกว่าไม่เกี่ยวกะกูยังไงไม่รู้ แต่ก็ทำให้รู้ทันการทำงานแบบญี่ปุ่นเพิ่มมานิดนึง
คือคิดแม่งทุกจุด จุ๊กๆจิ๊กๆ คิดอยู่นั่นน่ะ ยิ่งใครจุกจิกเก่งยิ่งจะได้รับการชื่นชม
โอ้ เอซังเก่งจริงๆ ฉันไม่ได้คิดถึงชุดนอนของกลุ่มเป้าหมายมาก่อน
เลยยิ่งแข่งกันคิดจุกจิกไปใหญ่

ยังดีว่าวันพุธไปเรียนทำโปสเตอร์
ก็ไม่ต้องคิดถึงหลักเหตุผลใดๆ ว่ากันที่ความงามล้วนๆ
แถมเป็นการเรียนแบบตัวต่อตัว เอางานไปคุยกับอาจารย์หน้าห้อง
ไม่ถึงคิวก็ไปนอนเล่นที่อื่นได้ ก็จะค่อยๆพัฒนาแบบไปเรื่อยๆ
แก้แล้วแก้อีกทุกอาทิตย์ วิชานี้จุดประสงค์คือ1เทอม ได้สุดยอดโปสเตอร์คนละ1ใบ
เทียบเวลากับปริมาณงานไปแล้ว แม่งcraftกว่าthesisตอนที่อยู่เมืองไทยอีก
เเล้วก็ยังสงสัยว่างานที่ทำช่วงเวลานานๆ
มันจะดีกว่าเสมอไปรึเปล่าหว่า อย่างงานจริงบางทีก็มีช่วงอืดๆหมดแรง จนสุดท้ายงานจ๋อยไปก็มีนิ