39999.jpg

นอกจากเลขจะบังเอิญสวยแล้วยังน่าตกใจว่าblogนี้สามารถรอดชีวิตมาจน40,000hitsได้
จริงๆมาอ่านที่ผมเขียนอะไรส่วนตัวก็ลืมๆมันไปมั่งนะครับ เขินแต่ก็อยากบันทึกไว้
กลับมาอ่านทีหลังแล้วมันสนุกดี

อย่างวันนี้ไปเจอไอ้ปิ๊กกะน้องจอยผู้มาเยือนที่อุเอโนะ พาไปกินซูชิร้าน”โอ”สุสุเมะ แลกกับวุ้นเส้นเย็นตาโฟ
(สั่งเส้นหมี่เฟ้ย) กว่าจะได้เจอปาเข้าไปสองทุ่มครึ่ง มันโทรมาไม่ได้รับก็โทรกลับไปไม่ได้
คราวหลังไม่เอาแล้ว นัดเจอใครต้องขอเบอร์ล่ะ ถ้าไม่ได้ก็ต้องระบุเวลาเป๊ะแล้ว
ไม่งั้นจะกังวลทั้งวันว่าเมื่อไหร่มันจะโทรมา เสียสุขภาพจิตจริง