ถึงบ้านซะที ออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ ตอนเย็นถึงบ้านอีกประเทศนึงซะงั้น ขอบคุณการบินไทย เจอแบลล์เพื่อนชาวโปรดักต์มาเป็นแอร์บนเครื่องด้วย แต่ไม่ได้คุยอะไรกันเลย เห็นทำงานง่วนเลยก็ไม่รู้ตอนไหนจะว่างคุย แถมโดนนั่งติดหน้าต่างอีกลุกก็ยากเกรงใจชาวบ้าน ตอนเครื่องลงก็ลากันแบบล่กๆ เอาไว้เจอกันอีกทีค่อยคุยกันนะ นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เจอเพื่อนทำงานอยู่บนเครื่อง คราวก่อนก็เจอเพื่อนตอนมอปลายตอนจะไปเที่ยวฮ่องกง ตอนนั้นมันว่างๆเลยได้คุยกันหน่อย งานแอร์นี่ท่าทางจะโหดอยู่เหมือนกัน การบินไทยสู้ๆ 55

มาถึงสนามบิน ได้เห็นสุวรรณภูมิครั้งแรก มันใหญ่จริงๆแฮะ เป็นท่อเสาตันๆเต็มไปหมด รอกระเป๋าอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง ก็โอเค เคยรอนานกว่านี้

พอถึงบ้านได้อยู่กันพร้อมหน้า เจ้าหมามูก็อยู่ด้วย รู้สึกโชคดีจังแฮะ
ออกจากบ้านไปนานๆมาเจออารมณ์นี้ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่รู้สึกว่างเปล่ามากนัก
ยังไม่ได้ติดต่อใครคนอื่นเลย เอาไว้เบื่อบ้านก่อนละกันนะ

Advertisements