You are currently browsing the monthly archive for กันยายน 2008.
คิดกันได้เนอะ แนวจริงๆนาย
เกาะญี่ปุ่นยังมีคนอื่นอีกเยอะแยะ
เห็นแววน้องคนนี้ เอามาแปะก่อน
ชื่อมีมงคล อาดาจิ ริกะ 足立梨花
ตอนนี้ได้แต่เล่นโฆษณาสินค้าง่อยๆอย่างยาทากันยุง
เห็นเธอเต้นแล้วแบบว่า หมดกัน เขาสั่งให้ทำอะไรก็ทำ T_T
แบบว่ายังเด็กอยู่ แต่ภายในสามปี ดังแน่นอนฟันธง
cmยาแก้คัน
พอมาตัวนี้เริ่มเข้าที่แล้ว
ไม่ง้อเฟ้ย!
ใกล้ๆกันก็มีงานของเหล่านักเรียนillustrationมาแสดง
ยูนไปห่อช็อกโกแลตเลยต้องมาช่วยเป็นตัวแทน หนุกดี
ส่วนเมื่อวานอาจารย์ทากุจิชวนนักเรียนโฆษณาโดดเรียนไปกินเนื้อย่าง
เจอมื้อนี้เข้าไป ก็ค้นพบว่านอกจากจวนจีฮุนแล้วเกาหลีก็ยังมีความดีอยู่บ้าง
ที่ผ่านมาเราให้อภัย ทำดีมากเจ้าชาวเกาหลีเอ๋ย
(ร้านนี้จวนจีฮุนก็เคยมากินด้วยนะ)
อาทิตย์ที่แล้วก็เอาขยะไปขายที่tokyo forumมา
เป็นกิจกรรมที่ติดใจ เพราะว่าได้ไปนั่งดูคนหลายแบบดี
ถึงแม้จะขาดทุนไปห้าร้อยเยน(แต่ยูนกำไรอื้อซ่า)
เหล่านี้คือโปสเตอร์ที่เห็นในตึก ช่วงนี้มีงานแสดงของคลาสที่เรียนกับอาจารย์ซาโต้โคอิจิ
ขนกันมาทั้งปีสามปีสี่ปริญญาเอก เลยเดินกดไปเรื่อยจนถึงของจริงที่แปะอยู่ชั้นสาม
อันไหนโปร อันไหนสมัครเล่น เดากันเอง
รายการทีวีที่พึ่งฉายตอนสุดท้ายไปเมื่อกี๊นี้ ชอบมากๆ น่าเสียดายจนต้องเอามาโพส กลัวลืม
conceptคือการเอาดาราไปhomestayทั่วโลก
แล้วก็ไม่ได้ไปแต่ประเทศสบายๆ จะต้องไปกินอยู่แบบนั้นจริงๆ
แค่่เรื่องกินนี่ก็เอามาฉายซ้ำได้หลายอาทิตย์แล้ว มีทั้งแมงมุมยักษ์สุมไฟ เต่าย่างเป็นๆ
ที่มันสุดเป็นน้องดาราหน้าใสที่มาสรรหาของแปลกกินในเมืองไทย
พอดีทำท่าจะป่วยเลยมีคนจับปลิงมาให้บำรุง วิธีจับง่ายมากคือมันจะจับตัวกันอยู่ที่ตัววัว(และไข่วัว)
ก็ไปเลือกดึงออกมาทอดจิ้มน้ำพริกกิน ฮาร์ดคอร์มาก
หรือว่าคนที่ไปที่ๆมันเจริญๆแล้วก็จะต้องเจอปฏิบัติการสุดโหด
อย่างคนที่ไปอังกฤษก็ต้องไปเต้นระบำเปลื้องผ้าแบบfullmontyให้ป้าๆยายๆดู
เคยดูอีกคนไปฝึกหมาลากรถที่ขั้วโลกไหนซักแห่ง
มีคนนึงไปฝึกรินน้ำชาแบบวิทยายุทธที่เจ้าสำนักดูเป็นขันทีเลี้ยงเด็กหนุ่ม
บางประเทศนี่คือคนป่าล้วนๆ แก้ผ้าก็ต้องแก้ตามกันไป
เอาให้เนียน มีเผ่านึงต้อนรับด้วยกันพ่นน้ำลายใส่ตั้งแต่หัวจนถึงเท้า
ยังกะหนังace vantura
แต่โหดๆอย่างนั้นแต่ว่าไม่รู้ยังไงไปๆมาๆตอนจบจะต้องจบด้วยน้ำตา
เพราะว่าจะต้องไปอยู่กับครอบครัวนั้น ก็เลยถูกเลี้ยงกันเป็นลูกไปเลย
ตอนจากกันคงจะคิดว่าชาตินี้คงจะไม่ได้เจอกันเเล้วแน่ๆ
แต่ว่าวันนี้รายการเขาพากลับไปเยือนที่ๆเคยจากมา
คนนึงเคยไปเป็นครูชาวเขาให้เด็กประถม สิบปีไอ้เด็กพวกนั้นมีลูกไปแล้ว บางคนก็ตายไป
มีชาวเผ่าอยู่หมู่บ้านนึงเอามันที่เป็นของฝากจากญี่ปุ่นที่เคยกินแล้วชอบมาก
เลยเรียนรู้การปลูก แล้วเอามาให้กินที่ห้องส่ง กินไปซึ้งกันไป
มีบางคนโดนลูกชายของเจ้าบ้านขอแต่งงานซะงั้นก็มี พอกลับไปดูตอนนี้แต่งงานไปซะเเล้ว
เล่ามานี่เหมือนจะfakeแต่ว่าพอได้ดูแล้วทำเอาน้ำตาไหลแทบทุกตอน
producerมันจับจุดบิวต์เก่งมาก
จนถึงวันนี้ 13 ปีกว่าๆพาคนออกไปทำรายการแล้วกว่า 688คน 104ประเทศ
ในyoutubeก็มีอยู่ประมาณนึง
แต่เห็นว่าจะมีdvdออก ถ้ามีในtsutayaน่าจะดี
เจอตอนเมืองไทยพอดี
อันนี้ก็ดีYukoTakeuchi ไปทำใส้กรอกบนเทือกเขาAlps
จริงๆเพ่ิงกลับมาจากงานเปิดย่อยๆของพี่วิช ไม่ได้เจอกันมานานมากๆ
แกมาจัดงานที่spaceสร้างใหม่แถวๆโยโกฮาม่า ย่านนี้ชื่อkoganecho
ย่านนี้คิมูระเล่าว่า เดิมที(ตอนนี้ก็ด้วย)ค่อนข้างอันตราย ยากูซ่า
ผู้หญิงขายตัวก็เยอะ ทายซิชาติไหนเยอะสุด หึหึ
ร้านข้างทางส่วนใหญ่ก็จะมีชั้นสองให้เป็นที่บริการอย่างว่ากัน
ชาวเมืองและนักการเมืองท้องถิ่นทนไม่ไหว เลยจัดทำโครงการartกู้ชาติขึ้นมา
ผลักดันใต้ทางรถไฟเขรอะๆเน่าๆ(พี่วิชแกเรียกว่าเรื้อน เห็นภาพดี)ให้กลายเป็นชุมชนทางศิลปะ
โดยให้นักออกแบบสถาปนิกเข้ามาจัดการ (รู้สึกว่าจะร่วมมือกับมหาลัยศิลปะ แสดงว่านี่คืองานนักเรียน)
ไปถึงโดยไม่รู้ประวัติเรื่องราวพวกนี้มาก่อนยังทึ่งเลยเพราะมันดูดีมากๆ
ให้ไปอาศัยอยู่ยังได้เลย มารู้ทีหลังก็ยิ่ง…ฮือฮือ
ใต้ทางด่วน
งานนี้มีเบียร์ไม่อั้น แต่กินไม่เป็น
พ่องานไม่ใช่พ่อแมว
ลืมถ่ายพี่วิช มัวแต่คุยกัน ฮ่าฮ่า
ถึงงานจะน้อยนิด แต่มีผลกับชีวิตเรามากมาย
ตายแล้วกี่ชาติจะคิดงานแบบนี้ได้กันนี่
นับเป็นครูคนหนึ่ง
ขอบคุณมากครับอาจารย์
มันต้องอย่างนี้สิ web design
ไปเก็บภาพ daikanyama เข้าซอยเล็กๆไปซอยนึง
เอะใจกับสาวน้อยยืนพ่นกาวอยู่กับวัสดุใสๆ
ท่าทางคงจะทำงานศิลปะอยู่ ชำเลืองมองทะลุเข้าไปก็เจอเก้าอี้ต้นแบบ
textureแปลกประหลาด พร้อมๆกับที่เห็นตัวหนังสือเล็กๆ
แปะกระจกไว้ว่า Tokujin Yoshioka Design จ๊าก!
แค่คิดจะยกกล้องขึ้นมาถ่าย ชายสามคนก็ออกมาส่งสายตาว่า
“งานยังไม่เสร็จ ถ้ามึงถ่าย ตายแน่ๆ”
ก็เลยชวดไป เสียใจด้วย แต่เดี๋ยวคงเห็นกันเร็วๆนี้
แต่ว่าจำได้แม่นเเล้ว ไปไม่ยาก
ต่อไปใครมาแล้วจะพาไปแอบดูงานใหม่ๆกันอีกได้
(รอบนี้จะเอากล้องตัวเล็กไปแล้ว SLRนี่จะถ่ายอะไรคนแตกตื่นกันทุกที)
ไม่สามารถถ่ายอะไรได้ เอาปากซอยไปดูละกัน
เฮียแกจะมาDirectงานใหม่ที่21_21 แต่ไม่ใช่ตัวนี้หรอกนะ(ล่ะมั้ง)
แน่นอนว่ามันสู้การ์ตูนไม่ได้หรอก
แต่ว่าความรู้สึกหลังดูจบก็คือ
สุดยอด! สุดยอด! สุดยอด!
สมแล้วที่รอคอย ทำแล้วไม่เสียของ
หลังเครดิตมีตัวอย่างภาคสองให้ดูต่อ
ใครจะมาเป็นมาเฟียไทยกันล่ะนี่
นับถอยหลังสู่วันที่31มกรา2009!
*ดูแล้วจะรู้ว่าคนตั้งชื่อไทยตั้งได้เหมาะสมแล้วครับ ฮ่าฮ่า
ความเห็นล่าสุด